Dłonie osób o różnym kolorze skóry
felieton,  teatr zwany życiem

Teatr zwany życiem: szacunek

Okazanie szacunku drugiemu człowiekowi może okazać się niezwykle trudne. Czasem wydaje się być to zadaniem wręcz niewykonalnym. A jednak szacunek należy się każdemu – niezależnie od tego, co zrobił.

Komu należy się szacunek?

Wiem, co teraz pojawia się w Waszych głowach. Bo w mojej pojawiło się to samo. Czy szacunek należy się również mordercom, gwałcicielom, pedofilom? Odpowiedź jest jedna: tak. Każdy z nich zasługuje na potępienie i wysoką karę, ale jednocześnie należy ich szanować jako ludzi.

Dlaczego więzienia są tak świetnie wyposażone za pieniądze podatników? Bo więzień to także człowiek i musi żyć w godnych warunkach. Oczywiście nie chodzi o luksus, czy nie wiadomo, jakie udogodnienia. Chodzi o godność na poziomie podstawowym – łóżko, jedzenie, możliwość kontaktu z drugim człowiekiem.

Kolejne pytanie? Co z bezdomnymi? Im również należy się godne życie i szacunek. W przypadku jednych to ich wina, że tak skończyli, ale jest całe mnóstwo osób bezdomnych, które nie miały wpływu na to, co je spotkało – ot, nieszczęśliwy splot wydarzeń, a może niewykorzystana okazja. Co nie zmienia faktu, że musimy ich szanować.

Jak wyrażać szacunek innym?

Wydaje mi się, że szacunek takim osobom możemy wyrażać na różne sposoby. Czasem wystarczy ciepły uśmiech, czy krótka pogawędka. Nikogo nie namawiam do spoufalania się z nieznajomym, bo nigdy nie wiadomo kogo spotkasz (nie ufam obcym). Ale jeśli pod Twoim blokiem jest ktoś taki i znasz go choćby z widzenia to krótka rozmowa o pogodzie może być dla niego dobrym sygnałem, że świat jednak nie jest taki zły, jak się wydaje.

Powyższa zasada dotyczy wszystkich. Znajomych i nieznajomych. Starszych i młodszych. Polaków i obcokrajowców. Pracowników i przełożonych.


Zobacz także: Jak (nie) rozmawiać o seksie? Recenzja serialu Netflixa „Sex education”


Szacunek w pracy

Zatrzymajmy się przy ostatnim przykładzie. Bo zdaje się że wielu o tym zapomina. Wszyscy wiemy, że trzeba szanować osoby starsze, młodsze i w ogóle wszystkich. Ale zdaje się, że szacunek na linii przełożony–pracownik to nowa kategoria, z którą nie każdy zdołał się oswoić.

Bo co oznacza zachowanie przełożonego, który nie dziękuję pracownikowi za dobrze wykonaną, ponadnormatywna pracę? (Chodzi mi o wyjątkowy wysiłek, a nie codzienna pracę, choć i za nią należą się podziękowania, choćby w postaci uśmiechu). Co oznacza, gdy przełożony nie wie, że jednemu z pracowników kończy się umowa? Albo gdy pracodawca nie uwzględnia w „premiach dodatkowych” nadgodzin pracownika?

To nie są odosobnione przypadki. W niektórych firmach są to sytuacje na porządku dziennym – nie mówię o sobie. Wiem to również po rozmowach z moimi znajomymi, którzy pracują w naprawdę różnych miejscach.

Szacunek do siebie

Jest jeszcze jedna forma szacunku, o której wielu ludzi na co dzień zapomina. Szacunek do samego siebie. Istnieje gro ludzi, którzy zapominają, że najważniejszą osobą, która jest w naszym życiu jesteśmy my sami. Pamiętajmy, że to jak traktujemy siebie przełoży się na to jak będą traktować nas inni.

Według mnie bardzo ważne jest, aby na pierwszym miejscu stawiać siebie i nie robić niczego, co mogłoby źle wpływać na nasze samopoczucie. Wykorzystujmy okazje, które się nam przytrafiają, ale tylko w taki sposób, żeby tego nie żałować i nie stracić szacunku do samego siebie.

Utrata szacunku do siebie może być tragiczna w skutkach. Jeśli Ty siebie nie szanujesz to kto inny będzie to robił?

Powtarzam, szacunek należy się każdemu, niezależnie od tego czy jest to osoba starsza, młodsza, chora, zdrowa, bogata, biedna, pracownik, czy pracodawca. Pamiętajcie o tym, gdy następnym razem będziecie chcieli „odwrócić wzrok”.

Jakie macie sposoby, żeby wyrazić szacunek? Wystarczy uśmiech, czy robicie coś więcej?


Zobacz także kolejne posty z serii Teatr zwany życiem.


Podobał Ci się ten post? Koniecznie zostaw swoją opinię w komentarzu i polub fanpage Jeden Element na Facebooku.

Z wykształcenia dziennikarka, marketingowiec. Z zawodu specjalistka SEO. Interesuje mnie wszystko, co wiąże się z marketingiem. Napisałam licencjat na temat reklamy i technik wywierania wpływu na ludzi. Moim największym hobby jest pisanie. Spełniam się tworząc bloga, ale piszę również książki.

4 komentarze

  • Sana

    Szacunek należy się każdemu. nawet gdy widzimy, ze dana osoba postępuje niewłaściwie lub wydaje nam się, że całkiem się stoczyła nie wiemy tak naprawdę przez co dany człowiek przeszedł. Pamiętam jak parę razy ludzie dziwnie na mnie patrzyli jak pomagałam nieznajomemu pijanemu trafić do domu, urządziłam sobie pogawędkę z facetem, który wyszedł z więzienia (opowiadał jak bardzo chce się już zobaczyć ze swoją córką, która jest do mnie podobna) albo pocieszałam obca osobą, która nagle się rozpłakała a wszyscy nagle patrzą w drugą stronę. Nigdy nie wiemy kiedy nas w życiu spotka coś złego a wtedy i od nas mogą się odwrócić.
    Szacunku brakuje coraz bardziej nie ustępujemy starszym ludziom miejsc, mężczyźni nie puszcza przodem kobiet, kobiety nie potrafią wysłuchać mężczyzn, w szkole nie m szacunku dla nauczyciela, dzieci nie szanują rodziców, rodzice często nie szanują też zdania dzieci. Stajemy się strasznymi egoistami…

    • Paulina

      Masz całkowitą rację. Dlatego właśnie tak ważne jest, żeby zwracać na to szczególną uwagę i ciągle o tym przypominać, żeby nie ogarnęła nas (jako społeczeństwo) całkowita znieczulica.

  • Ola

    Szczerze to mam wrażenie, że w dzisiejszym świecie coraz mniej jest szacunku między luźmi. Ale to chyba też kwestia empatii.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *